Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nie powinno cię tu być.
Nie mam majtek.
Co wy odpierdalacie?
Jesteście chorzy.
Wynocha stąd! Pan młody nie może widzieć wybranki przed ślubem.
A co dopiero ją posuwać i zniszczyć jej makijaż.
- Zazdrosna? - Słuchaj, typie!
Trochę szacunku dla polskiej tradycji.
Następnym razem możesz się przyłączyć.
Spadaj!
Ucieknijmy od tego wszystkiego, mała.
Masz godzinę.
Potem zrobię z tobą, co zechcę.
Nie, to ja zrobię z tobą, co zechcę.
Siadaj.
Nie chcę cię skrzywdzić.
A teraz zerżnij mnie tak, jak lubię.
Myślisz, że byle kwiatek starczy, żebym zapomniała o tym,
jak wczoraj wolałeś siedzieć z kolegami z mafii zamiast ze mną?
Nie.
Ale uśmiechnęłaś się.
Jak wyglądam?
- Jak za pierwszym razem, mała. - To będzie idealny miesiąc miodowy, mężu.
Witajcie w domu!
Drogie panie, zaległości nadróbcie gdzie indziej.
Domenico i ja musimy skupić się na pracy.
Oczywiście jak się normalnie ubierze…
To jakiś tort czy co?
Bita śmietana.
Zaplanowałem wam wycieczkę.
Wyglądam na mebel, żeby mnie rozstawiać po kątach?
- Chciałem, żebyście się dobrze bawiły. - Serio?
- To nie są żarty. - Może załóż mi smycz?
No to już po miesiącu miodowym.
- Będę czekać w biurze. - Dobrze.
Późno już.
Chyba parę minut możesz mi jeszcze poświęcić.
Nie będziesz żałował.
Wiem.
Ale jest bardzo późno. Muszę lecieć.
Wróciliśmy do codziennego życia. Nie, mała?
Cholera.
Musimy to dokończyć.
O tak!
Cześć, George!
Posuń się.
Pa wszystkim!
Wszystko dobrze?
- Tak, dziękuję. - Dziękujemy.
Dzień dobry!
Wychodzimy.
Mówię, że wychodzimy.
Mam potrzeby.
Owszem, mieliśmy trudne początki.
Właściwie chore.
Porwałeś mnie. To było chore.
Ale zakochałam się w tobie. Jesteśmy razem, bo ja tak zdecydowałam.
Nie możesz kontrolować ludzi. Ja nie pozwolę ci się kontrolować.
- Jestem twoją żoną, a nie najemnikiem. - O czym ty gadasz?
Chcę cię tylko chronić.
To nie jest ochrona.
To więzienie.
Muszę w życiu coś robić.
Brakuje mi wyzwań.
Masz rację, kochanie. Spierdoliłem sprawę.
Przepraszam.
Pani Torricelli, tak?
Nie chciałem pani przeszkodzić.
Pani Torricelli?
Tak.
- Jestem Nacho, nowy ogrodnik. - Macho?
Nacho. Miło panią poznać.
Fajna czapka.
Wiem. Dziękuję.
Nacho nie brzmi jak włoskie imię.
To ksywa.
Moja rodzina jest z Hiszpanii.
A pani skąd pochodzi?
Z Polski.
Wody?
Tak.
Dziękuję.
Od jak dawna pracujesz dla mojego męża?
Dopiero zaczynam.
Pan Torricelli chce wprowadzić zmiany w ogrodzie.
Biorę się do roboty.
Nie chcę zajmować pani czasu.
Mojego czasu?
Mówisz do osoby, która nie ma absolutnie nic do roboty.
Moim jedynym zajęciem jest bycie żoną.
Czy to nie żałosne?
Myli się pani.
Bycie dobrą żoną to jedno z najtrudniejszych zajęć.
Dlatego idealnie się nadaję.
Bo nie muszę nic robić.
Gotują mi, sprzątają, nawet kwiaty dla mnie ścinają.
Jestem idealna w nicnierobieniu.
Jest pani zaradna.
To wielki talent.
Być idealną, nic nie robiąc.
Tylko proszę nie mówić, że pieniądze też pani zarabia, nic nie robiąc.
A jak myślisz: skąd to wszystko?
Proszę mnie tego nauczyć.
Pani Torricelli!
Muszę iść. Dziękuję za wodę.
Zetnę dla pani kwiaty.
Miło było panią poznać, Lauro z Polski.
Ciebie też, Nacho, ogrodniku.
Zobacz, co jest w środku.
Gratulacje.
Stałaś się właścicielką firmy modowej.
Wiem, że uwielbiasz pracować.
Chcę, żebyś mogła robić to, co lubisz.
A wiem, że uwielbiasz modę.
Kocham cię.
Trudno znaleźć prezent dla kogoś, kto ma wszystko.
Ale podaruję ci coś, co powinno ci się spodobać.
Otwórz…
jeśli starczy ci odwagi.
To takie wakacyjne oświadczyny?
Czy na serio?
Rybko moja.
Wyjdziesz za mnie?
- Tak. - Tak?
Mała.
Nie chcę być niecierpliwy, ale…
Mikołaj chyba o mnie zapomniał.
Mikołaj w drodze.
Da ci znać, co jest prezentem.
Co?
Bądź cierpliwy.
Chyba już to widziałem.
Brakuje tylko lwa.
Don Massimo, oto twój prezent.
Ufam ci.
Dam ci wszystko, czego chcesz.
Masz tu wszystko.
PIEPRZ
PIEPRZ MNIE
Dziękuję, że ściągnąłeś tu moich rodziców.
To piękny prezent.
Dla ciebie wszystko.
Nie brakuje ci rodziny?
Oprócz Domenico nie masz nikogo.
Miałeś Maria.
Sam zdecydował, że przechodzi na emeryturę.
Nie kazałem mu.
Nie umiał sobie…
Po wypadku obwiniał się o to.
Wiem, że nie nic mógł zrobić.
Ale to człowiek honoru.
Tak straciłem prawą rękę.
No tak.
Wiem, jak ważny był dla ciebie.
Czasem myślę sobie,
że czujesz się samotny,
bo nie masz nikogo oprócz mnie.
Rodziców, rodzeństwa.
Mam brata.
Wolałbym go nie mieć.
Popraw mnie, jeśli się mylę…
Chyba nie wypróbowaliśmy wszystkiego?
Masz brata? I dopiero teraz mi o tym mówisz?
Mam jeszcze trochę pracy.
Tylko nie mów, że teraz wyjdziesz.
Cześć, jestem Emily.
- Cześć. - Cieszę się, że przyszłyście.
Dziękuję. Jestem Laura, a to moja najlepsza przyjaciółka Olga.
Cześć!
Cześć.
Chodźmy.
Podoba wam się tu?
Jest fantastycznie.
O ile dobrze rozumiem, o firmie porozmawiamy po Nowym Roku.
A dzisiaj zrobimy z was wielkie gwiazdy. Zgadza się?
Jasne, pamiętaj, że jestem boginią seksu.
Przyzwyczaisz się do niej.
Albo i nie.
- Mia, możemy zaczynać. - Oczywiście.
Zapraszam.
Mam już dość. Chcę wracać.
Przepraszam.
Nie widzisz, że prowadzę rozmowę?
Z nim rozmawiasz uprzejmie,
a ze mną nie.
Muszę dokończyć. To ostatnia rozmowa.
No tak.
Jasne.
Postaram się szybko to załatwić.
Wszystkie rozmowy są ważne, tylko nie rozmowa ze mną.
Przepraszam.
Lauro.
Dobrze się czujesz?
Zabierz mnie stąd.
Możesz się tu zatrzymać?
Boże!
Jak on mógł? I jeszcze z nią!
Chciałabym stąd uciec i już nigdy nie wracać.
Za kilka godzin mam lot do domu.
Znajdziemy ci bilet,
jeśli chcesz to sobie poukładać z dala stąd.
Poczekaj chwilę.
Zabierz mnie gdziekolwiek,
byle daleko stąd.
Świetnie wyglądasz.
Podobasz mi się w tym.
Wzięłam, co było w szafie.
Może to twojej dziewczyny.
Chyba lubi sportowy styl.
Siostry. Nie mam teraz dziewczyny.
To ciuchy siostry.
Chodź.
Obiad gotowy.
Przygotowałem ci moje ulubione danie.
- Paellę. - Obiad?
Tak długo spałam?
Ładnie tu.
To dom ojca.
Moja siostra Amelia przyjedzie niebawem.
Polubicie się.
Fajna babka.
Trochę humorzasta.
No wiesz…
hormony ciążowe.
Czyli jest w ciąży. Przepraszam.
W porządku?
Tylko szkoda, że na ojca wybrała kretyna.
Zaczekaj chwilę.
Posprzątam to.
Puść ją.
Nie wiem, gdzie ona jest.
Co zrobiłeś mojej córce?
Nagrała mi się, że cię zostawia i nie chce cię więcej widzieć.
Od początku wiedziałam, że jesteś złym człowiekiem.
Nie wiem, co jej zrobiłeś, ale wiem jedno.
Skoro się zdecydowała zostawić cię,
do cholery, musiała mieć ku temu powód!
Wracamy do Polski.
Zaczekamy na nią, aż wróci do domu.
Mąż siedzi już w aucie.
Nie próbuj mnie zatrzymywać.
Przyprowadź Davide i Tommasa.
Zjeżdżaj!
Odkąd zaszłam w ciążę, Ignacio jest przekochany.
Traktuje mnie jak królową.
Skąd wiesz, że Nacho go nie lubi?
Bo to Sycylijczyk.
Kiedyś lubiłam Sycylijczyków.
A nawet ich kochałaś.
To jeszcze gorsze.
Widzę, że brat bardzo się o ciebie troszczy.
Nacho jest najlepszy.
Ale nie mów mu tego.
Chciałabym, żeby znalazł sobie fajną dziewczynę. Taką jak ty.
Zasługuje na to.
Skąd wiesz, że jestem fajna?
Intuicja nigdy mnie nie zawodzi. Liczę, że coś między wami jest.
Serio?
Życie mi się skomplikowało. Muszę to poukładać.
Przykro mi.
- Wiesz, że Nacho był moim ogrodnikiem? - Ogrodnikiem?
Brat nie przestaje mnie zadziwiać.
Nie wiedziałaś, co robił na Sycylii?
Za Nacho nie nadążysz.
Nie znam nikogo bardziej spontanicznego. Jest bardzo lojalny wobec rodziny.
Może nawet zbyt lojalny.
Uważaj!
Zniszczysz mi fryzurę i makijaż.
Wybaczam ci.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Syna sycylijskiej ziemi zrozumieć może
tylko kobieta urodzona i wychowana na Sycylii.
Nie możesz oczekiwać, że kobieta, która jeszcze niedawno
wiodła zwyczajne życie w Polsce,
będzie umieć stać u boku mężczyzny
tak niezwykłego jak ty.
Zapomnijmy o tym epizodzie.
Połączmy nasze siły i siły naszych rodzin.
Będziemy niezniszczalni.
Dziękuję, że przyszłaś.
Miałem wątpliwości, ale teraz już wiem.
Laura nie wyjechała sama z siebie.
Maczałaś w tym palce.
Wszystkiego się dowiem.
Zapłacisz za to.
Mógłbyś zostać moją przyjaciółką.
Dobrze ci to idzie.
Nie wiem, czy to był komplement,
czy właśnie mnie wykastrowałaś.
Tak czy siak,
dziękuję.
Tęsknię za nim.
Wiem.
Wyjaśnij mi to.
Dlaczego dobre dziewczyny zawsze zakochują się w złych gościach?
Skąd wiesz, że jestem dobra?
Może coś ze mną nie tak, skoro mnie zdradził.
Lauro,
nigdy więcej tak nie mów.
To nie twoja wina.
Gość, który zdradza taką kobietę jak ty, musi być idiotą.
I nie mieć jaj.
Rozumiesz?
Rozumiesz.
Dobrze.
Obejrzyjmy film.
Napijmy się.
Uśmiechnijmy.
Dziękuję, że mnie tu zaprosiłeś.
Nie ma za co.
Mówiłam ci, że to nie zadziała, że on się wszystkiego domyśli.
Trzeba było się postarać. Ja swoją rolę odegrałem idealnie.
Miałeś łatwe zadanie!
Ona nawet nie wie, że Massimo ma brata bliźniaka.
Powinnam była posłuchać mojej intuicji.
Wejdź.
Czego?
Mam wiadomość.
- No to gadaj. Nie mam całego dnia. - Nie ma jej na Sycylii.
- Że co? - Jak to jej tu nie ma?
Wyjechała z nim.
Proszę, nie.
Ja tylko…
Ośmieszyłeś się.
Spieprzyłeś nasz plan.
Wszystko było gotowe. Miałeś ją tu tylko przywieźć.
Zajmiesz się nim czy ja mam to zrobić?
Spokojnie.
Usiądź.
Uspokój się.
Dobrze.
Jest w porządku.
Nie martw się.
Niech ktoś posprząta ten bajzel.
Kurwa, spodnie.
Nówka sztuka. Chuj by to strzelił.
Słucham?
Tak.
Tak, dobrze.
Dziękuję.
To potwierdzone.
Jest z nim na wyspie.
Wszystko gotowe.
Czeka tylko na znak.
Wiem, co zrobić w takiej sytuacji.
Nie mogą nas porównywać do tego ścierwa.
Możesz liczyć tylko…
sam na siebie.
Ja też tu jestem.
Jeśli rozmawiacie o Laurze, też chcę wszystko wiedzieć.
Rybko, gadamy o interesach.
Laura zniknęła…
A wy gadacie o interesach?
Kochanie, uspokój się.
Nie potrafię się uspokoić. Jestem z Polski.
Zaczekaj.
Siadaj.
Kochaj się ze mną.
Zabiłeś go?
Niestety nie. Nic mu nie będzie.
Na razie.
Wszystko dobrze?
Co to było wczoraj?
Nie myśl o tym.
Jesteś tu bezpieczna.
Powiedz mi.
Ktoś się włamał.
Już po wszystkim. Policja się tym zajmie.
Ale dlaczego ktoś włamał się do twojego domu?
I jak to jest, że zwykły ogrodnik żyje na takim poziomie?
W luksusie.
Mówiłem przecież, że mój ojciec jest zamożny.
Ja próbuję stanąć na własnych nogach.
Smacznego.
Przepraszam. Pomogłeś mi w bardzo trudnej dla mnie chwili,
a ja wyżywam się na tobie.
Zasłużyłem na to.
Nieprawda.
Czasem zachowuję się nieracjonalnie.
Przepraszam.
Lauro,
nie ma sprawy.
Jedzmy. Mamy na dziś plany.
Doceniam twoje pozytywne podejście,
ale po wczoraj nie jestem w nastroju na wycieczki.
Masz rację.
Lepiej jak zostaniemy w domu i będziemy przeżywać to, co się stało.
No to gdzie chcesz się zamartwiać?
W jadalni?
Czy na parkiecie?
A może…
zabiorę cię w miejsce, które poprawi ci humor.
Obiecuję, że jeśli się nie uśmiechniesz, wrócimy tu i będziemy płakać razem.
Proszę, zjedz coś.
Fajne auto.
Fajniejsze niż statek kosmiczny męża, nie?
Corvette z 1992 roku. Najlepszy rocznik.
Jak wino?
Lubię ten model.
Proszę, włącz klimatyzację.
Słucham.
Co?
Jasne. Dziękuję.
Co?
Nie udało się jej przechwycić.
A on przeżył.
Daj gazu do dechy.
Podoba ci się tu?
Tak.
Smakuje inaczej niż te, które dotychczas piłam.
Bo może ten gość jest inny od twoich byłych.
Pięknie tu.
Można się tu dostać tylko łodzią.
Dobre miejsce na randkę, bo nie ma gdzie uciec.
Sukces gwarantowany.
To prawda.
Zabieram tu wszystkie dziewczyny.
Z Polski.
A czy któraś z tych polskich dziewczyn uciekła od ciebie?
Nigdy.
Potrzymaj mi piwo.
Zostawię cię na chwilę z siostrą.
Muszę coś załatwić.
Cześć.
Wyglądasz olśniewająco.
- Dzięki. - Drogie panie.
Nie będzie wam mnie bardzo brakować.
Ale liczę, że chociaż troszeczkę tak.
Usiądźmy.
Jak się masz?
Idę popływać.
Co się stało?
Nauczę cię czegoś.
Czego?
Jak surfować bez fal.
Jestem ubrana! Stój!
Nie!
To już bez znaczenia.
Przepraszam.
Co się stało?
Dzwoń do Tommasa. Jedziemy. Wszystko przygotuj.
To był koszmar
czy fantazja erotyczna?
Nikt cię nie uczył, że dżentelmen
nie wchodzi do kobiecej sypialni bez zaproszenia?
Tak naprawdę to jest moja sypialnia,
którą dzielę się z tobą,
żebyś nie musiała spać na plaży.
Przyznasz chyba,
że jestem prawdziwym dżentelmenem.
Przyszedłem ci powiedzieć, że jedzenie gotowe.
W końcu to był koszmar czy tylko erotyczny sen?
- Uprawiałam seks. - Z kim?
Z tobą.
Podobało ci się?
Nie najgorzej, ale bywało lepiej.
To moje schronienie.
Chciałbym kiedyś osiąść tu na dobre z kimś takim jak ty.
Póki co utknąłeś tu ze mną. Na razie nigdzie się nie wybieram.
Spotkamy się dziś z moim ojcem.
Martwisz się tym?
Twoją siostrę już poznałam.
Nie powiesz mu, że bierzemy ślub czy coś. Więc czego się boisz?
Będzie tam Massimo.
Przyjechali.
Niech czekają.
Kim jesteś?
I nie opowiadaj bajeczek, że ogrodnikiem.
Masz ostatnią szansę, by powiedzieć mi prawdę.
Jestem Marcelo „Nacho” Matos,
syn don Fernanda Matosa,
szefa lokalnej mafii,
odwiecznego wroga rodziny twojego męża.
Ojciec kazał ci mnie tu sprowadzić?
Nie, przyjechałaś tu, bo tego chciałaś.
A gdybym nie chciała?
Znalazłbym sposób.
Kurwa.
Byłam taka naiwna.
Myślałam, że jesteś przyjacielem,
a to wszystko było ukartowane.
Moje uczucia wobec ciebie nie były udawane.
Chyba powinnam ci podziękować.
Dowiodłeś, że faceci to łajdacy.
Umieją tylko kłamać.
Myślisz, że mogłem to udawać?
Wypad na plażę.
Lekcja surfowania.
I ten pocałunek.
Nie czułaś, że to naprawdę?
To była bajka.
Jeśli myślisz, że znów zakocham się w gościu,
który uważa, że może mieć mnie na własność,
to się mylisz.
Uczę się na błędach.
I wiem już, że jesteś kłamcą.
Bądź rozsądna.
Nie zmusiłem cię do przyjazdu.
Przyjechałaś tu, bo czułaś się bezpieczna.
Nie.
Zepsułeś wszystko, ukrywając przede mną prawdę.
Skończyłam z facetami, którzy sądzą, że mogą robić, co im się żywnie podoba.
Jedźmy tam.
Skończmy z tymi gierkami gangsterów.
Kurwa.
Zawsze chciałem mieszkać przy plaży i otworzyć szkołę surfingu.
Miałem pecha, że urodziłem się w niewłaściwej rodzinie.
Ojciec miał dla mnie inne plany.
Na Boga, jesteś żoną bossa mafii.
Wiesz, jak ważna jest lojalność wobec rodziny.
Kiedy bossem jest twój ojciec, nie masz wyboru.
Nie, zawsze jest wybór.
Trzeba wziąć odpowiedzialność za swoje życie.
Od teraz my się nią zajmiemy.
Nie, ona jest ze mną.
Don Matos prosił, żeby przyszedł pan sam.
Mnie nic nie mówił.
Są już goście.
Lauro.
Co?
Uważaj.
Serio?
Co może być gorszego niż te ostatnie kilka dni?
Dziękuję, że zgodziłeś się przybyć.
Nie miałem wyboru.
Przepraszam, że spotykamy się w takich nieprzyjemnych okolicznościach,
ale jako człowiek biznesu rozumiesz, że cel uświęca środki.
W końcu stawka jest wysoka.
Nasze rody zawarły pakt o nieagresji.
Złamałeś go.
Twój ojciec i ja byliśmy ludźmi honoru.
Dopóki żył,
obaj pilnowaliśmy, by nie wchodzić sobie w drogę.
Ale ty, Massimo,
rozpychasz się łokciami.
Niektórym się to nie podoba.
Niektórym.
Komu?
Tobie?
Wysyłaliśmy ostrzeżenia.
Choćby wypadek Laury.
Za bardzo wierzysz w swoją siłę.
Twój ojciec był mądry.
Wiedział, że nie należy lekceważyć przeciwników.
Nie mogę sobie pozwolić
na to, byś stanowił zagrożenie.
Wszystkie rodziny skorzystają na tym,
że zastąpi cię ktoś, kim można sterować.
Ten półgłówek, twój brat, nada się idealnie.
Oślepia go pragnienie zemsty i chciwość. Rodzinny biznes jest mu obojętny.
Mylisz się.
Mylisz się, jeśli sądzisz, że oddam imperium ojca
w ręce byle psa.
Zdrajcy, który przyczynił się do śmierci mojego taty!
Mylisz się!
Przypomnę ci, że mamy twoją żonę.
I ty nazywasz siebie człowiekiem honoru?
Wykorzystując moją żonę?
Laura sama chciała przyjechać tu z Nacho.
Nikt jej nie zmusił.
Chcę się zobaczyć z żoną.
Teraz.
Zapewniam cię, że jest bezpieczna.
Marcelo przywiózł ją na wyspę i zaopiekował się nią.
Teraz jest z Miguelem, moim osobistym ochroniarzem.
Ojcze.
- Miguel miał być z Laurą? - Tak.
Żeby była bezpieczna.
Zabrał ją Enrique i jakiś drugi ochroniarz.
Że co?
Znajdź ją.
Musimy jechać. Natychmiast.
Byłeś największym błędem mojego życia.
Jak mogłeś?
Ty nie jesteś Massimo.
Nie.
Nie jestem.
Jestem Adriano Torricelli.
Brat bliźniak, który miał pecha urodzić się 10 minut później.
Dziesięć minut.
Miło cię poznać,
mała.
Nie nazywaj mnie tak.
Gdzie jest Massimo?
Niedaleko stąd.
Niedaleko.
Musisz jeszcze trochę poczekać.
To zajęty człowiek.
Chętnie spędzę trochę czasu z nową bratanicą.
Trochę sobie pogadamy.
Nie mamy o czym.
Nie zgadzam się.
Opowiem ci historię o tym, jak odzyskuję to, co moje.
Tatuś nie stoi mi już na drodze.
A teraz…
No tak…
Muszę pozbyć się twojego męża.
Nie martw się, Lauro.
Nie zostawię cię z nim samej.
Co ty tu robisz?
A jak myślisz?
Wygrywam.
Massimo popełnił wielki błąd, nie doceniając gniewu porzuconej kobiety.
Co tu robicie?
Mieliście czekać na Sycylii aż do zakończenia negocjacji.
Znasz ich?
Skarbie, to my popchnęliśmy cię w jego ramiona.
Naprawdę myślałeś, że wystarczy jedno słowo
i przegonisz mnie jak psa?
Że będę żyć na wygnaniu i zadowolę się jałmużną?
Nie, Massimo.
Wreszcie odsłoniłeś swój słaby punkt.
Pytanie brzmi,
czy naprawdę sądziłeś, że ta kurewka jest warta imperium ojca?
Choć muszę przyznać, że dziewczyna niczego sobie.
Zastanawiam się czasem,
czy jej dziecko
byłoby bardziej podobne do ciebie
czy do niej.
Szkoda.
Szkoda, że nigdy się nie dowiemy.
Przez ten wypadek.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka