Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Brakuje mi jej.
Zawsze mogłyśmy na siebie liczyć
w najważniejszych chwilach.
Wojna między naszymi rodami będzie krwawa.
Wszyscy na niej stracimy.
Wydarzyło się wiele złego.
Ale lepiej byłoby zapomnieć o tym…
niefortunnym zdarzeniu.
Niefortunnym zdarzeniu?
Przepraszam.
Chciałem powiedzieć „tragedii”.
Ona nie chciałaby, żebyś płakała.
Powiem to raz i nie będę powtarzać.
Sycylia to moja ziemia.
Wasza noga już tu nie postanie.
Dopilnuję tego.
Jeśli złamiecie zasadę,
tę waszą śmieszną wysepkę zamienię w cmentarzysko.
Powiedz mu, żeby spieprzał.
Zabierz swojego psa…
i wynoście się.
Macie godzinę.
Jedną.
Musiałem coś załatwić.
Już jadę.
Tak mi ciebie brakowało.
Jest za wcześnie.
Tak powiedział lekarz.
Nie obchodzi mnie to.
Mała…
Sama wiem, co czuję i czego potrzebuję.
Na pewno nie leżenia w łóżku i użalania się nad sobą.
Raquel, proszę przynieś nam butelkę wina.
Dziękuję.
Więcej alko.
Możemy dziś zrobić włosy?
Teraz? No to lecimy.
Tak, jedziemy!
Jasne. Pa!
Masz spotkanie?
Tak mi przykro.
Nie chciałam przeszkodzić.
Wpadniesz do mnie, jak skończysz?
Przepraszam.
Cicho.
Zaraz dojdę.
Czekają na mnie.
Cześć, zaradna pszczółko.
Zaczekaj chwilę.
Skąd masz mój numer?
Przecież wiesz, kim jestem.
I skąd jestem.
Jak się masz?
Czemu dzwonisz?
Nie mogę o tobie zapomnieć.
Postaraj się bardziej.
Wszystko w porządku?
- Dziękuję.
Odkąd to wychodzisz beze mnie?
Odkąd jestem pełnoletnia.
- Tańczyłaś już? - Tak…
Przez chwilę, zanim Domenico prawie zadusił Olgę swoim jęzorem.
Wyjdź.
Zostań.
Czemu nie śpisz?
Bez ciebie nie mogę.
„Bez ciebie nie mogę”.
Co zdarzyło się na wyspie?
Kochanie, jesteś pijany…
Pogadajmy o tym innym razem.
Odpowiedz!
Pytasz, co się stało? Twoja była władowała mi kulkę.
Do czego doszło między tobą a Matosem?
- Do niczego. - Kłamiesz!
Uciekłaś z nim, bo myślałaś, że zdradzam cię z Anną.
Trzeba było mi powiedzieć, że masz brata bliźniaka.
Brata?
Tego, który mi powiedział, że byłaś w ciąży?
Chciałam chronić rodzinę. Wiedziałam, co byś zrobił,
gdybyś się dowiedział, że straciłam dziecko.
Nie chciałam być przyczyną kolejnej wojny.
Nie miałaś prawa
ukrywać tego przede mną.
- To było moje dziecko. - Nasze.
Straciliśmy je przez twoich wrogów.
Przeze mnie.
Zaczekaj chwilę.
Posprzątam to.
Boże, ale zrobiłaś się mokra.
Co jest?
Chyba mam kaca.
Kaca?
Nie.
Ukrywasz coś przede mną.
Przykro mi, mistrzu.
Wisisz mi rewanż.
Tak?
Że co?
Jak to?
I teraz mi to mówisz?
Masz to natychmiast załatwić. W dupie to mam.
Co się dzieje?
Giuseppe jak zwykle coś spierdolił.
Znam cię od dzieciaka.
Takie rzeczy cię nie ruszają.
Albo się starzejesz, albo chodzi tu o coś innego.
- Tommi. - Tak?
Przejdę się.
Cześć, Emi.
Przyjdę dziś do pracowni.
Dziękuję.
- Ładne kolory. - Ale zbyt wyszukane.
- To za dużo. - Tak.
To Michelle, ale on jest bardzo kapryśny.
Bardzo.
Lauro, masz świadomość, ile jest jeszcze roboty?
Dobrze się składa.
Będę miała czym zająć głowę.
Chodźmy.
Złapię cię później.
Na kolana.
Dzień dobry.
- Proszę pani! - Później.
Nie wiedziałam, że przyjdziesz dziś tak wcześnie.
Widzę.
Moja nowa muza.
Liczę na jakieś efekty tej inspiracji.
Dziewczyny, dziewiąta rano, a wy już pijane.
Jedziemy do Lagos na targi mody.
- Na targi mody. - Tak.
Cudownie.
Patrz.
Gratulacje.
Przepraszam.
Dziękuję.
Panie i panowie, brawa dla mistrza,
Marcella „Nacho” Matosa!
Uwielbiam surfować!
Poproszę zimne piwko prosto od gorącego barmana.
Najlepsze piwo dla pięknej damy.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Lampkę szampana. - Już podaję.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Pani Torricelli!
Jestem Maria. Pisałyśmy ze sobą. Miło panią poznać.
Mnie również. Mów mi Laura.
Lauro, oprowadzę cię i przedstawię paru osobom.
- To co? - Dobrze.
Co tam?
- Jeszcze jedno piwko. - Proszę ze mną.
Nie, błagam!
Kochanie, błagam!
Błagam!
Laura? Wyglądasz olśniewająco.
O Boże! Amelia.
Skąd wytrzasnęłaś taką sukienkę?
To z nowej kolekcji. Mojej pierwszej.
Nie wierzę.
Jak odzyskam talię, zostanę twoją najwierniejszą klientką.
- Dajesz czadu, dziewczyno. - Dzięki.
Spójrz!
Ładna.
Pasowałaby ci.
Niesamowita.
Piękna.
Chodź.
Pani Olgo, proszę przestać.
Vittorio, posłuchaj, sama dojdę do pokoju.
Pani Torricelli kazała mi panią zamknąć w pokoju.
Proszę.
Proszę zaczekać.
Kurwa!
Cieszę się, że jesteś w dobrej formie. Martwiłam się o ciebie.
Zresztą nie tylko ja.
Brat był cieniem samego siebie.
Wiesz, że on nie jest złym człowiekiem?
On po prostu.…
jest lojalny wobec ojca.
To tego nie usprawiedliwia.
Wiem. Gdy się dowiedziałam, nie odzywałam się do niego z tydzień.
Wiem, że cię zranił.
Uwierz mi. Odebrał bolesną lekcję.
Chociaż go wysłuchaj.
Zamknij się! Co ty wyprawiasz? Ludzie chcą spać.
Cześć, kolego. Masz może lokalne piwko?
Zamknij się! Próbuję spać.
Pomocy!
Czy ktoś mnie słyszy? Pomocy!
Pani Olgo, proszę wrócić do pokoju. Muszę iść pilnować pani Torricelli.
Nie rozumiesz? Chcę na imprezę! Już!
Cholerne babsko!
Jak mogłeś mi to zrobić?
Wszystko się układało, aż pojawiłeś się ty.
Chyba się w tobie zakochałem.
Nic nie mów.
To nie mój hotel.
To był błąd.
Ale możemy go naprawić.
Czuj się jak w domu.
Skromne lokum.
Wiem.
Chodź.
Pokażę ci coś.
Ode mnie możesz uciec.
Ale nie uciekniesz od swoich uczuć.
Skąd wiesz, co czuję?
Twoje ciało nie umie kłamać.
Muszę wracać do hotelu.
Zawiozę cię.
Już raz pomyliłeś drogę.
Nacho…
Potrzebuję czasu.
Dam ci czas, pszczółko.
Będę czekać.
Choćby całe życie.
Może będziesz czekać całą wieczność.
To niczego nie zmieni.
Torebka.
Jesteś pewna?
Lauro, myślisz, że chcę tylko…
Będę cię kochał.
Będę cię chronił.
Nigdy cię nie skrzywdzę.
Chcę widzieć…
Co?
Właśnie to.
Chcę cię oglądać bez końca.
Martwisz się.
Massimo na pewno się wściekł, że nie było ze mną kontaktu.
Jeśli nie chcesz,
nie musisz wracać.
Tak byłoby najprościej, ale w tej chwili…
Lauro…
Nie jestem jak on.
Do niczego cię nie zmuszam.
Zawsze będziesz mieć wybór.
Dlatego uratowałem mu życie.
Słucham?
- Nie powiedział ci. - Czego?
Anna postrzeliła ciebie zamiast Massima. Potem wycelowała drugi raz.
Powstrzymałem ją. To ja ją zabiłem.
Uratowałeś Massima.
Czemu?
Bo go kochasz.
Nie chciałem swojego szczęścia za cenę twojej rozpaczy.
Chcę, żebyś ty tego chciała.
Tak byłoby dla ciebie łatwiej.
Pszczółko, nie musisz ze mną być. Masz wybór.
Wybierz życie u mojego boku.
Zaczekam, aż będziesz gotowa.
Gdzie byłaś?
Na bankiecie.
A potem?
Wyszłam zebrać myśli.
Wyszłaś?
Zebrać myśli?
Ty…
bezwstydna…
kłamczucho!
Jestem o krok od rozwodu.
Rozwód?
Co to za…?
Z kim rozmawiałaś?
Mówię do ciebie.
Tamten strzał prawie zabił mnie i nasz związek.
Próbowałam nas ratować,
ale ty wolałeś nurzać się w otchłani cierpienia.
Teraz to ja mam swoją otchłań.
Nie wiem, czego chcę, i jestem w tym sama.
Potrzebuję przestrzeni, żeby zrozumieć, co czuję.
Możesz przestać?
Przestań!
Spójrz na siebie.
Na mnie.
Nas już nie ma.
Ten biały syf ci mnie zastąpił.
Wychodzę.
Będę dziś spać w pokoju Olgi.
Masz jutro wrócić na Sycylię i dać mi czas i przestrzeń.
Nie próbuj mnie śledzić.
Kurwa!
Wracam na Sycylię.
Zostawiam ci samolot.
Dokąd jedziemy?
Proszę po angielsku.
Panie Fabio Rossi,
mówiłam wyraźnie, że potrzebuję czasu.
Lauro,
przyjeżdżając tu, naraziłem swoje życie i interesy ojca.
Zawarliśmy pakt z Massimem. Nie możemy wchodzić na jego ziemię.
I wiesz co?
W dupie to mam.
Musiałem cię zobaczyć.
Pszczółko…
Proszę.
Wysłuchaj mnie, a potem zrób, co chcesz.
Tak jak zawsze robisz.
No to jedźmy, panie Fabio Rossi.
Adres znasz.
Robiłeś tam za ogrodnika.
Już raz za to przepraszałem. Zrobię to ponownie.
Chciałeś mi coś powiedzieć.
Dobrze.
Chcę być z tobą szczery.
Gdy cię poznałem,
zrozumiałem, co to znaczy mieć przyjaciółkę za kochankę.
Nie od razu się zakochałem.
Najpierw cię polubiłem.
Za to, jak się złościsz.
Jak mrużysz oczy.
Za to, że jesteś taka uparta.
Uwielbiam na ciebie patrzeć.
Gdy śpisz.
Gdy uśmiechasz się bez powodu.
Gdy myjesz zęby. I gdy przestępujesz z nogi na nogę.
Chcę wszystkiego.
Chcę odkrywać z tobą świat.
Pokazać ci wschód słońca w Birmie.
Wspólnie medytować na Bali.
Upić się razem w Tokio.
To brzmi głupio, wiem, ale…
Nie wiem kiedy, ale stałaś się całym moim światem.
Nic na to nie poradzę.
Nie mogę bez ciebie żyć…
i nie chcę.
Nie wiem, jak cię przekonać.
Mogę dać ci wszystko.
O cokolwiek poprosisz.
Dziękuję, że znalazłeś w sobie odwagę, by mi to powiedzieć.
Wiem, że nie było ci łatwo.
Ale muszę też pomówić z Massimem.
Nie zniosę dłużej tej sytuacji.
Nacho…
Potrzebuję więcej czasu.
Poczekam.
Sto lat.
Musimy porozmawiać.
Pozwól, że zacznę.
Dla mnie ta rozmowa jest trudniejsza.
- Massimo… - Poczekaj.
Muszę powiedzieć ci wszystko teraz.
Bo inaczej nigdy tego nie powiem.
Tamten czas odmienił moje życie.
Bo miałem ciebie,
ale też dlatego, że zrozumiałem, czego sam chcę.
Myślałem, że mogę…
Nie chciałem być zły.
Nie mogę sobie wybaczyć tego,
że bałaś się przyjść do mnie po stracie naszego dziecka.
Że zostałaś z tym zupełnie sama.
To zniszczyło mnie…
ciebie…
nas.
Czyli już od dawna wiedziałeś wszystko o Nacho?
Czemu nic nie zrobiłeś?
W dzieciństwie tata czytał mi książkę.
Wciąż pamiętam z niej jedno zdanie.
Wtedy go nie zrozumiałem.
Dziś rozumiem.
„Jeśli coś kochasz,
puść to wolno.
Gdy do ciebie wróci, jest twoje na zawsze.
Jeśli nie,
nigdy twoje nie było”.
Miałeś wspaniałego ojca.
Kiedyś też takim będziesz.
Wróciłaś, mała?
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka