Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRESENTA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Estráñoa.
Sempre nos apoiabamos
nos momentos máis importantes.
A guerra entre nós será cruenta.
E ninguén sairá vitorioso.
Aconteceron moitas cousas malas,
mais o mellor será esquecermos este…
desafortunado incidente.
Desafortunado?
Contra, desculpa.
Debería dicir traxedia.
A ela non lle gustaría… verte chorar.
Mira, voucho repetir por última vez.
Isto é Sicilia, é o meu territorio.
Non o vas volver pisar na vida.
Voume asegurar diso.
Se infrinxes as normas,
vou facer un cemiterio da túa illa de mala morte.
Dilles que lisquen de aquí agora mesmo.
Colle o teu cadelo…
e marcha.
Tes unha hora.
Unha.
Tiña algo que facer.
De acordo, vou.
Estrañeite tanto…
É demasiado cedo.
É o que dixo o doutor.
Tanto me ten o que diga o doutor.
Amor…
Sei o que sinto e o que necesito.
E non é ficar na cama a compadecerme de min mesma.
Pam, pam!
Cala a boca! Non é posible!
Baixaches!
Non deberías repousar?
Que vos deu a todos co repouso?
Quedei repousada para moitos anos.
Cansei de estar na cama mentres vós me dades mecos.
Raquel, trae unha de viño, por favor.
Vas a tope, non son nin as 11:00.
Iso é enfermizo, mesmo para min.
Lémbroche que case morres.
Beber no almorzo é mala idea.
O carallo.
Desde cando sabedes todos mellor ca min o que necesito?
Pero ti sabes o que temos pasado?
Grazas.
Nunca tivera tanto medo a perderte.
E Massimo…
Partíaselle o corazón.
Olo, sei o difícil que foi para ti e que estás preocupada,
mais a vida dáme outra oportunidade
e quero aproveitala ao máximo.
E aínda non brindaramos por creres no matrimonio, por fin.
Que?
Nada.
Alégrome de que esteas aquí.
Máis alcol.
Non aturo o teu pelo cando estou sobria.
Ola, Giuseppe?
Podémoslle arranxar o pelo?
Agora mesmo? Vale. Vamos!
Si, estamos de camiño!
Claro que si, abur!
Tes unha reunión, síntoo…
Non quería molestar.
Ven onda min cando remates, si?
Desculpade.
Non fagas ruído.
Córrome.
Están a esperarme.
Contra, xa vexo que estás lista.
Fodiches
- E logo por que o pensas? - Non levas bragas.
E non só por iso.
Tamén polo pelo…
E os beizos.
- A ver, batín con el e… - "Boteille un."
Boteillo, si.
Quero todos os detalles morbosos, oíches?
Saca ese sorriso e axúdame ou non imos marchar nunca.
Xa che escollín todo, aquí tes.
Este?
- Ou este? - Este.
- Que fas? Para! - Veña, cóntamo.
Lari!
Sabe Massimo que saímos?
Obviamente…
Non lle dixen nada.
- El non me di cando sae. - Hostia, vaiche ser interesante.
Arre demo, en serio? Aquí?
Que? Os restaurantes bos sonche todos dos Torricelli.
Veña, vamos.
Pois si que enchín o bandullo.
Mellor, máis corpo para querer.
Diga?
Ola, formiguiña traballadora.
Dáme un segundo.
Como tes o meu número?
Xa sabes… Son quen son.
Sabes de onde veño.
Entón… como estás?
Por que me chamas?
Porque… non son quen de esquecerte.
Ponlle máis gana.
Quen era?
Todo ben, señoras?
- Grazas.
Dime a verdade.
Olo, a verdade non sempre é doada.
Lari, que pasou naquela illa?
- El era distinto. - Quen?
Nacho.
Marchei con el cando Massimo me foi infiel.
Pensaba que fora un plan contra Massimo.
Érao, pero daquela eu non o sabía.
Era… o meu mellor amigo.
En serio? Velo dúas veces e chámalo mellor amigo?
A ver, non te vou sermonar.
É o que estás a facer.
Deitácheste con el?
Non.
Mais el estivo aí cando o meu mundo se derrubaba.
Coidoume e eu sentíame libre.
Bon.
Teño que esquecelo.
Incrible.
Namoraches.
Non digas parvadas, é un mozo calquera.
Veña, vamos.
A bailar.
Desde cando saes sen min?
Desde os 18.
Xa bailaches?
Balei, si…
Antes de que Domenico lle metese a lingua até o esófago a Olga.
Marcha.
Fica.
Marcha.
Por que non dormes?
Sen ti, non podo.
"Sen ti, non podo."
Que pasou na illa?
Amor, creo que estás borracho e…
Se cadra podémolo falar noutro momento?
Responde!
Queres saber que pasou? A túa ex disparoume.
Que pasou entre ti e Matos?
- Non pasou nada. - Mentira!
Escapaches con el ao creres que eu che puña os cornos.
Non pasaría se me contases o do teu xemelgo.
O meu xemelgo?
O que me contou que estabas preñada?
Quería protexer a familia e imaxinaba a túa reacción
ao saberes que perdera un bebé no accidente.
Non quería ser a causa doutra guerra.
No tiñas dereito a… ocultarmo.
Era o meu bebé.
Era o noso bebé.
Morreu por culpa dos teus inimigos.
Por culpa miña.
Un segundo.
Vouno limpar.
Estás molladísima.
Que pasa?
Creo que teño resaca.
Resaca?
Non.
O que creo é que me ocultas algo.
Desculpa, maestro.
Despois xogamos o desquite.
Diga?
Que dicías?
O que?
E dismo agora?
Non, resolves o problema hoxe, dácheme todo igual.
Que foi, Massimo?
Outra desfeita de Giuseppe.
Coñézote desde sempre.
Esas cousas non te amolan.
Ou estás vello ou hai algo máis.
- Tommi. - Si?
Vou dar un paseo.
Emi, ola.
Hoxe vou para o taller, conta comigo.
Grazas.
Ei! Pódese saber a que vén tanta présa?
O meu matrimonio afunde e eu céntrome na miña carreira, veña!
Moi ben, pero hai que facelo a pé?
Vaime dar algo…
- Gústanme estas cores. - Xa sei, pero son demasiado.
- É demasiado, si. - Exacto.
Ese é Michelle, pero ten moitos cambios de humor.
Moitos.
Laura, decátaste do traballo que queda?
Decátome e paréceme perfecto, preciso manter a cabeza ocupada.
Viches isto?
O primeiro.
É fantástico.
Ten as mangas anchas.
Que che parece este?
Ola!
Mamá Klara!
- Si, vou casar! - Bon, mamá…
O que? En serio? Parabéns.
- É bonito? - Chámote!
Precioso!
- Miña… - Chámote, abur. Quérote.
Beixiños! Abur!
- Abur!
Estivo ben a conversa.
O fotógrafo ten de ser alto e guapo.
Por que? Porque quero.
Nada de fotos desde abaixo
ou sairemos con papada e nin nos gusta nin queremos.
Desde arriba, click.
Ou pode ser baixo e guapo, pero entón precisa unha escada.
Olo!
Grazas. Grazie.
E despois meto o cu na torta.
O carallo, non me escoitas.
Si que escoito.
Que fotógrafo quero, logo?
Un que meta o cu na torta.
Incrible!
Massimo, vamos.
Eu vou máis tarde.
De xeonllos.
Bo día.
- Señora! - Despois.
Non sabía que hoxe viñas cedo.
Aparentemente.
A miña nova musa.
Supoño que a min tamén me beneficia.
Liches o correo? Tes que lelo!
Imos para Portugal!
Mozas, son as 9:00 e xa estades borrachas.
Si, porque imos á Lagos Fashion Fair.
- Á feira da moda. - Si.
Marabilloso.
Mira.
Parabéns.
Perdón.
Cheguei.
Desculpa, o amore mio non podía quedar empalmado.
E agora… O que acontece en Lagos, fica en Lagos!
- Estaban na casa todo o tempo? - Todo o día, por que?
Non se despediu?
Creo que non o imos arranxar.
Fáltache moito?
Toma!
Serás borracha.
A cona, quéresme matar?
Estás perfecta!
Imos saír contigo así vestida?
Quero descansar, mañá temos unha reunión importante.
O carallo, isto é incrible!
- Quen falara dun cambio? - Mira o que fago, ves?
- "Cambiei, resucitei." - Déitome.
- Que dixeras? - Estou comezando a vivir.
Carallo, que poeta. Pero as palabras non bastan.
- Levanta! Non vou ficar aquí! - Olo, non!
- Vamos! Tes un minuto. - Estás tola!
Desde xa.
Sesenta…
E 59, 58…
Estase ben aquí, diría.
- Olo? - Que?
Non estás prometida?
Só estou a mirar.
A táboa tamén está ben.
Ei, as bebidas!
Grazas.
Non o entendo.
Como che pode dar igual estragar o pelo na auga?
- Ten algo de primitivo. - Que?
Soa coa auga.
Hostia, soa coa auga?
Agora es unha guru das ondas? Subiches nunha táboa?
- Subín. - Cando?
Unha vez.
Aínda que fun por debaixo da auga.
Por que non me sorprende?
Damas e cabaleiros, un aplauso para o noso campión, Marcelo Nacho Matos!
Que?
Olo, hai que marchar.
- Estás tola? Acabamos de chegar. - Marchamos, xa.
Que tes?
- É el. - Quen?
- Nacho. - Queres nachos?
O tipo co que marchei, non pode verme aquí.
- Está vindo. - Que?
- Para aquí. - Como?
Non.
- Ai, si, vén. - Vamos.
Acouga.
- Vén cunha moza. - Que moza?
- Guapa, pernas longas, loura. - Que?
Está tremenda.
- É a irmá, Amelia. - Coñeces a irmá?
- O pai e a avoa tamén? - Basta.
- Temos que marchar. - Cala, cúbrote eu.
Agora, marcha.
Adoro o surf! Canto me gusta!
Axiña, marcha.
Bravo!
Merda, incrible!
Cóntame até o último detalle.
Merda…
Olo, ven!
Onde? Lari, vamos á barra.
Por favor, unha cervexa fría servida por un camareiro sexy.
Unha cervexa local para a amiga linda.
- Grazas. - De nada.
A cervexa combínache co vestido.
Levo unha hora sendo elegante, xa abonda.
- Unha copa de champaña. - Claro.
Champaña!
Que burguesa!
- Saúde. - Grazas.
Señora Torricelli!
Son Maria, estivemos en contacto. Un pracer coñecela.
O mesmo digo, pero chámame Laura.
Vale, Laura.
Vouche amosar o local e presentarche xente.
- Vamos? - Claro.
Olo, vés?
Que tal?
- Outra cervexa, por favor. - Veña comigo, por favor.
Non! Por favor!
Prenda! Por favor!
Sóltame, carallo! Isto que é?
Por favor!
Laura? Estás preciosa!
Contra, Amelia!
Deus! Que vestido! De onde é?
É da miña nova colección. A primeira, de feito.
Que dis!
Cando recupere a forma vou ser a túa clienta máis fiel.
- Es bárbara! - Grazas.
Olla para aí!
É moi bonito.
Coido que che quedaría xenial.
Fermoso.
É precioso.
Vamos.
Sóltame!
Señora Olga, pare.
Escoita, podo ir para o cuarto eu soa.
A señora Torricelli pediume que a encerrase no cuarto.
Carallo, o que? Vaia prea!
- Entre. - A Tortellini pódeme bicar o cu.
Fique aquí.
Merda!
Alégrome de verte en forma, estaba moi preocupada por ti.
En realidade, non só eu.
Meu irmán non é nin a sombra do que era.
Sabes que non é mala persoa, non si?
Só é…
Élle leal a seu pai.
Non xustifica como me tratou.
Cando souben o que fixera, pasei unha semana sen falarlle.
Sei que che fixo dano.
Pero pódesmo crer, aprendeu unha lección moi dura.
Polo menos, escóitao.
Cala! Que fas? Quero durmir!
Oliña, amigo! Tes cervexa local?
Cala a boca! Quero durmir!
O carallo!
Vale.
Que amiga de merda.
Ela anda a foder por aí e a min encérrame no cuarto.
E sen unha gotiña de alcol.
Esta págama.
Bon, cheguei.
Merda! Non hai escaleiras!
Axuda!
Alguén me oe? Acudídeme!
Volva para o seu cuarto! Teño que ir onda a señora Torricelli!
Estás tolo? Quero volver á festa xa!
A cona bendita.
Como me puideches facer isto?
Todo era perfecto até que apareciches.
Creo que estou namorado de ti.
Non digas nada.
Eu non vivo aquí.
Foi un erro.
Mai ten solución.
Estás na túa casa.
Nada doutro mundo.
Xa o sei.
Ven…
Quero amosarche algo.
Podes escapar de min…
mais non do que sentes.
E como sabes o que sinto?
O teu corpo mente peor ca ti.
Teño que volver para o hotel.
Lévote eu.
Xa te perdiches unha vez.
Nacho…
Preciso tempo.
E dareicho, formiguiña.
Agardarei.
Se fai falta, toda a vida.
Pode que agardes para sempre.
Non cambiará nada.
O meu bolso.
Segura?
Laura…
Cres que só quero…
Voute querer.
Voute protexer.
Nunca che farei mal.
Quero ver.
Que queres ver?
Isto.
Quero velo para sempre.
Estás preocupada.
Massimo ha estar enfadado comigo por non estar localizable.
Se non queres, non tes que volver.
Sería o máis doado, mais agora mesmo…
Laura.
Non son coma el.
Non te vou obrigar a nada.
Sempre vas poder elixir.
Por iso lle salvei a vida.
O que?
- Non cho contou… - O que?
Cando Anna che disparou, tentou dispararlle outra vez.
Non llo permitín, mateina.
Salvácheslle a vida, logo.
Por que?
Porque o amas.
Laura…
Non quero ser feliz á custa do teu sufrimento.
Quero que me queiras.
Sería máis doado para ti.
Formiguiña, non tes que estar comigo só porque non che queda opción.
Quero que elixas a vida comigo.
Agardarei… até que esteas pronta.
Onde andabas?
No banquete.
E despois?
Fun pasear, para pensar.
Pasear.
Para pensar.
Es…
unha sucia…
mentirana!
Massimo…
Estou a un paso de pedirche o divorcio.
O divorcio?
E iso?
Con quen falaches?
Falo contigo.
Cando me dispararon, a nosa relación case morre comigo.
Tentei salvala mentres ti especulabas,
somerxícheste nun limbo escuro e non me permitiches entrar.
Agora eu estou no meu limbo.
Non sei o que quero, mais estou soa alí.
E preciso espazo para saber o que sinto.
Podes parar?
Para.
Mírate.
Mírame.
Non hai un "nós".
Substituíchesme pola merda branca.
Vou marchar.
Esta noite durmo con Olga.
E espero que marches para Sicilia mañá,
dáme o espazo e tempo que preciso.
E nin se che ocorra seguirme.
Laura.
Merda!
Volvo para Sicilia.
Tes o avión á túa disposición.
Ben xogado.
Encerraches o tigre na gaiola.
Carallo.
A ti chóveche?
Poste tola por un que non coñeces
só porque te pon quente?
Agora que, Lari?
Vas arruinar o teu matrimonio, a túa familia, por el?
Incrible.
Aínda non casaches
e xa falas coma unha Torricelli.
Aforra toda a merda da lealdade á familia.
Que teño que facer?
Agardo a que Massimo se arranxe e lembre que ten muller?
O interese de quen pos por diante? O meu ou o teu?
Déixame en paz.
Teño que entender o que quero.
Tes razón.
Perdoa que non che preguntase por ti nin se precisabas algo.
Lari, mírame.
Mírame.
Quérote.
Quero que sexas feliz.
Decidas o que decidas, apoiareite, oíches?
Só estou preocupada.
Ven aquí.
Coidado cos meus mocos.
Se queres que os mate, basta dicir unha palabra.
Búscoche un home tranquilo dunha vila na contorna de Radom, si?
Si ou non? Que pasa?
Vaste facer vella e morrer de aburrimento.
Miña pequeniña?
Ola, papá.
Corazón!
Estrañaba ir en moto contigo.
Contra, Laura, pasou algo?
Viñeches en moto?
Vaime dar un infarto pola túa culpa.
Xa sabes que odio as vosas escapadelas.
Eu tamén me alegro de verte.
Ven, hai costeletas.
Claro que nunca me avisas.
Poderías chamar para dicires que ves.
Estaría preparada.
Toda a vida improvisando.
Corazón, vasnos contar que che pasa?
Como? Non pasa nada. Vin visitar os meus pais.
A túa nai está certa de que un merca motos
cando atravesa unha crise.
Fáltache pouco para os 30, amor.
Se andase todo ben, pasarías o teu aniversario co teu home.
Celebrarías que hai un ano que vos coñecestes.
- E polo que parece… - Creo que namorei.
Chámase Nacho.
Amor, dáme un cigarro.
Acordamos deixar de fumar.
Vaime buscar un cigarro, por favor.
Moi ben.
Se non estiveses casada, cal dos dous escollerías?
O problema é que non o sei.
Cando teñas a resposta, saberás que facer.
Si…
Vouche contar un segrediño,
que mantén vivo o noso matrimonio desde hai 35 anos.
As mulleres deben ser egoístas nas relacións.
Se pos a túa felicidade por diante,
farás o que sexa para que dure, non si?
Celebrarás a relación.
Pero non poder ser unha relación destrutiva.
Lembra que as mulleres que viven só para o seu home
sempre serán infelices.
É así…
E o seu home tamén será infeliz.
Grazas.
Un café.
Non fai falta tampa.
Moitas grazas.
Grazas, abur.
Café para papá, e para a filla?
- Limoada.
Ás veces gustaríame volver ser aquela nena
que levabas a tomar limoada.
Sempre serás a miña pequecha.
Gústame pasar tempo contigo,
podo comer o que quero sen sentirme culpable.
Xa.
- Con mamá é outra cousa. - Xa me decatara.
Hai dous temas que mellor non sacarlles ás mulleres.
Cales?
A súa idade e canta comida comen.
Nunca escoitara a segunda.
- Deberías. - Tereino en conta.
Desculpa.
- Olga non se rende, vouna chamar. - Claro.
Todo ben?
- Grazas, si. - Ben.
Cólleme ou vaime dar algo.
Contra, Olo, acouga. Que pasa?
Que carallo pasa?
Massimo sabe todo.
Sabe do teu con Nacho.
Vainos matar a ti, a min e a quen lle pete!
Díxocho el?
Non, escoiteino falar con Domenico.
E como sabes de que falaban?
Non sabes italiano.
Fala por ti.
A min amolábame non entender nada e estudeino.
Non o falarei perfecto, pero enténdoche todo.
Sabes como se di "estes foderon"?
Nacho ha scopato Laura.
É hora de volver a Sicilia.
Estás tola da cabeza? Sábeo, nena!
Carafio, a saber o que fai.
O carallo, dixen "carafio".
Prefiro que se mate el a que nos mate a nós.
Para, se aínda non fixo nada, debe ser por algunha razón.
Ti estás a escoitarme? Non vai perdoar unha infidelidade.
Escoita.
O meu marido non me dá medo. Non me vou agochar del.
Volvo.
Como queiras. Eu estou co… plan de evacuación.
Tranquila, fuma un cigarro.
E que pensas que fago? Fumo como un carreteiro.
Bon, abur…
Papá, volvo para Sicilia.
De acordo.
Pero antes, volve á mesa, pedín torta de mazá.
Vamos.
- Dove desidera andare? - Italiano, non.
Señor Fabio Rossi,
que non entendeu cando lle pedín tempo?
Laura…
Vir aquí supón arriscar a miña vida e tamén os negocios de meu pai.
Acordamos con Massimo non pisar o seu territorio.
E sabes que?
Impórtame un carallo…
porque precisaba verte.
Formiguiña…
Por favor.
Primeiro escoita e despois, fai o que queiras.
Como sempre.
De acordo, señor Fabio Rossi. Vamos.
Sabe a dirección, era o xardineiro.
Xa me desculpei por iso.
Volvereino facer.
Querías dicirme algo.
Está ben.
Vouche ser sincero.
Desde que te coñezo…
sei que significa ser amigo da túa amante.
Non foi amor a primeira vista.
Comezaches a gustarme.
Por como te enfadas… como pechas os ollos un pouco.
Por seres tan teimuda.
Adoro observarte…
cando dormes…
cando sorrís sen razón…
cando lavas os dentes…
e sobes unha perna.
Quéroo todo, Laura.
Quero descubrir cousas contigo.
Quero mostrarche o amencer en Birmania.
Meditar contigo en Bali.
E emborracharnos en Tokyo.
Parecerache unha parvada, mais…
Non sei cando te convertiches no meu mundo, Laura.
Non podo evitalo.
Nin podo vivir sen este mundo nin quero.
Non sei como convencerte.
Estou listo para darcho todo.
O que queiras de min.
Grazas por seres valente e dicirme todo isto.
Sei que non foi doado.
Mais preciso falar con Massimo.
Non podo seguir así.
Nacho…
Preciso máis tempo.
Agardarei.
Chegaches!
Só fixen unha maleta.
Metín tamén as túas cousas, escaparemos rápido.
Por que carallo non avisaches?
Mandaríate recoller.
O meu condutor foi moi lindo.
En serio? Non estou para chanzas… Carallo!
Arre demo, estás tola?
Esqueciches a que se dedica o teu home?
Por que non o levas contigo?
Hei pescudar como levar cadáveres a Polonia.
Parabéns.
Que mágoa que morras no teu aniversario.
Parabéns, Lari!
Se vives, téñoche un bolso precioso.
Se pasa algo, quedo con el.
- Olo… - Que?
E Massimo?
Foi á praia.
- Vouno buscar. - Vas?
Teño que falar con el.
E cando volva, brindamos pola resurrección.
- Marcho. - Si.
- Olo… - Que?
- Vou soa. - Claro, soa. Eu fico e agardo.
Carallo…
Vou sentar e agardar.
Lari estará ben soa.
Massimo…
Temos que falar.
Comezo eu.
Esta conversa é máis difícil para min.
- Massimo… - Agarda.
Teño que soltalo todo agora.
Se non, creo que non serei quen de o volver dicir.
Aquela vez cambioume a vida.
Non só porque te tivese,
senón porque me decatei do que quería para min.
Pensei que podería…
Non quería ser malo.
Non podo perdoarme.
Pero non volviches a min despois de perder o bebé.
Tiñas que afrontalo soa?
El acabou comigo…
contigo…
con nós…
Así que sabías o de Nacho desde hai tempo, non si?
Por que non fixeches nada?
Cando era neno, meu pai líame un libro.
Aínda lembro unha frase, unha parábola.
Antes non a entendía.
Mais agora si.
"Se amas algo de verdade…
déixao libre.
Se volve, é teu para sempre.
Se non…
nunca foi teu."
Tiveches un pai marabilloso.
E ti tamén o serás algún día.
Volves, boneca?
Subtítulos: Jeiry Castellano