Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[spokojna muzyka]
[dramatyczna muzyka]
[muzyka cichnie]
[nastrojowa, melancholijna muzyka – piosenka „Someday” EMO]
[ta sama muzyka]
- [muzyka cichnie nieco] - [po angielsku] Brakuje mi jej.
Zawsze mogłyśmy na siebie liczyć
w najważniejszych chwilach.
[po angielsku] Wojna między naszymi rodami będzie krwawa.
Wszyscy na niej stracimy.
Wydarzyło się wiele złego.
Ale lepiej byłoby zapomnieć o tym…
niefortunnym zdarzeniu.
Niefortunnym zdarzeniu?
[ironicznie] O! Przepraszam.
Chciałem powiedzieć „tragedii”.
Ona nie chciałaby, żebyś płakała.
Powiem to raz i nie będę powtarzać.
[piosenka cichnie]
[Massimo] Sycylia to moja ziemia.
Wasza noga już tu nie postanie.
Dopilnuję tego.
Jeśli złamiecie zasadę,
tę waszą śmieszną wysepkę zamienię w cmentarzysko.
[po włosku] Powiedz mu, żeby spieprzał.
[w tle znów piosenka „Someday”]
[po angielsku] Zabierz swojego psa… i wynoście się.
Macie godzinę.
Jedną.
Musiałem coś załatwić.
Już jadę.
[piosenka cichnie]
[śpiew ptaków z oddali]
[Laura wzdycha cicho]
[po angielsku] Tak mi ciebie brakowało.
[dyszy] Jest za wcześnie.
[dyszy]
Tak powiedział lekarz.
[zalotnie] Nie obchodzi mnie to.
[łagodnie] Mała, mała…
[Laura wzdycha]
[z irytacją] Sama wiem, co czuję i czego potrzebuję.
Na pewno nie leżenia w łóżku i użalania się nad sobą.
[Massimo wzdycha]
[głośny śpiew ptaków]
[szeptem] Pif-paf.
[po polsku, piszczy radośnie] Nie! Nie wierzę!
Zeszłaś!
A ty nie powinnaś odpoczywać?
Olo, co wy macie z tym odpoczywaniem w ogóle, co?
Ja już się naodpoczywałam na wiele lat do przodu.
Już mam dosyć leżenia w łóżku i patrzenia na to, jak się nade mną trzęsiecie.
[po angielsku] Raquel, proszę przynieś nam butelkę wina.
[po polsku] Uuu… Grubo idziesz. Nawet nie ma jedenastej.
[wzdycha] Nawet dla mnie to trąca patologią.
Przed chwilą prawie umarłaś, może bomba do śniadania to średni pomysł.
Olo, ja pierdolę.
Dlaczego nagle wszyscy wiedzą lepiej, co ja czuję i czego potrzebuję?
Czy ty w ogóle wiesz, co my tutaj przeżyliśmy?
[po angielsku] Dziękuję.
[po polsku] Ja nigdy tak się nie bałam, że mogłabym cię stracić.
[Olga wzdycha]
A Massimo?
Myślałam, że mu serce pęknie.
Olo, ja wiem, że to było dla was trudne i że się o mnie martwicie.
Dostałam od życia drugą szansę, rozumiesz?
Chcę ją jak najlepiej wykorzystać.
A poza tym, nie opiłyśmy tego, że nagle uwierzyłaś w instytucję małżeństwa.
[chichocze cicho]
No co?
Nic.
[wzdycha]
[z płaczem] Cieszę się, że jesteś.
O!
[udaje głos robota] More, more, more alcohol.
- Na trzeźwo twoich włosów nie zniosę. - [śmiech]
[Olga wzdycha radośnie]
[po angielsku] Halo, Giuseppe?
Możemy dziś zrobić włosy?
Teraz? No to lecimy.
[radośnie] Tak, jedziemy!
Jasne. Pa!
[w oddali rozmowa po włosku]
[po angielsku] O! Masz spotkanie?
Tak mi przykro.
Nie chciałam przeszkodzić.
Wpadniesz do mnie, jak skończysz?
[po włosku] Przepraszam.
[pełna napięcia muzyka – piosenka „Prey” EMO]
[piosenka głośniej – inne dźwięki cichną]
[piosenka narasta]
[dyszą]
Cicho, cicho!
[dyszą cicho]
Zaraz dojdę, dojdę.
- [cichsza muzyka] - [oddychają miarowo]
Czekają na mnie.
[piosenka cichnie]
[po polsku] Nie no, zajebiście gotowa jesteś!
Bzykałaś się!
- A przepraszam, po czym to wnioskujesz? - Po braku majtek.
Ale to nie jedyna rzecz, która cię zdradza.
Włosy.
I usta.
- Wielkie mi halo. Spotkaliśmy się jakoś… - I jakoś tak go przeleciałam.
No tak, przeleciałam.
Słuchaj, chcę znać każdy, nawet najmniejszy szczegół, rozumiesz?
To przestań się tak szczerzyć, tylko lepiej mi pomóż.
- Nigdy stąd nie wyjdziemy. - Ja już ci wszystko wybrałam.
Proszę bardzo.
Ta.
Albo ta.
Ta.
[piosenka „Ghost” Marissy]
- Widzę, że… - Przestań… [śmiech]
Opowiadaj.
[piosenka „Ghost” – głośniej]
Lari!
A Massimo wie, że wychodzimy?
No oczywiście…
- że nie wie. [śmiech] - [śmiech]
On mi się nie tłumaczy ze swoich wyjść.
[ze śmiechem] Ja jebię! Ale się będzie działo!
[z oburzeniem] Nie no, stara. Serio? Tu?
No co? Przecież każda dobra knajpa w okolicy należy do Torricellich.
Chodź, idziemy.
[piosenka coraz głośniej – inne dźwięki cichną]
[nie słychać wypowiedzi]
[piosenka cichnie nieco]
[jęczy] To się nazywa ciąża spożywcza.
Olo, będzie więcej ciałka do kochania. [śmiech]
Uu!
- [dzwoni telefon] - [piosenka urywa się]
Halo?
[Nacho, po angielsku] Cześć, zaradna pszczółko.
[po angielsku] Zaczekaj chwilę.
Skąd masz mój numer?
Przecież wiesz, kim jestem.
I skąd jestem.
Jak się masz?
Czemu dzwonisz?
Nie mogę o tobie zapomnieć.
[drżącym głosem] Postaraj się bardziej.
[okrzyki mew]
[odgłosy kroków]
[po polsku] Kto dzwonił?
[po włosku] W porządku?
- Dziękuję.
[po polsku] Powiesz mi prawdę?
Olo, czasem prawda nie jest prosta.
Lari, co się wydarzyło na tej wyspie?
- On był po prostu inny. - Kto?
Nacho.
Ten, z którym uciekłam, jak Massimo zdradził mnie z Anną.
Poczekaj. Ja myślałam, że to był spisek przeciwko Massimo?
Bo był, ale ja wtedy o tym nie wiedziałam.
A on był moim… przyjacielem.
Serio? Widzisz kolesia dwa razy w życiu i nazywasz go przyjacielem?
Nie no, spoko. Ja nie chcę cię pouczać.
Właśnie to robisz.
Spałaś z nim?
Nie.
On po prostu był przy mnie, jak cały mój świat się zawalił.
Opiekował się mną, a ja czułam się wolna.
Dobra…
Muszę o nim zapomnieć.
[parska] Nie wierzę, nie.
[wzdycha] Zakochałaś się?
Olo, nie pierdol. To jest tylko facet.
[piosenka „Stranger” Jhn McFly i Marissy]
Dobra, chodź.
Idziemy tańczyć.
[piosenka narasta – elektroniczna muzyka taneczna]
[ta sama piosenka – inne dźwięki cichną]
- [piosenka cichnie nieco] - [rozmowy, radosne krzyki]
[po angielsku] Odkąd to wychodzisz beze mnie?
Odkąd jestem pełnoletnia.
- Tańczyłaś już? - Tak…
Przez chwilę, zanim Domenico omal nie zalizał Olgi na śmierć.
[odgłosy imprezy cichną]
[nowa, rytmiczna muzyka – piosenka „Bye, bye”]
Wyjdź.
Zostań.
[nie słychać wypowiedzi]
[piosenka spowalnia i cichnie powoli]
[piosenka „Dancing with the Devil” EMO]
[piosenka narasta]
- [piosenka cichnie] - [odgłosy świerszczy]
[w oddali – ciche trzaski z kominka]
[bełkotliwie] Czemu nie śpisz?
Bez ciebie nie mogę.
[sam do siebie] „Bez ciebie nie mogę”.
Co zdarzyło się na wyspie?
Kochanie, jesteś pijany…
Pogadajmy o tym innym razem.
[wrzeszczy] Odpowiedz!
[z oburzeniem] Co się stało? Twoja była władowała mi kulkę.
Do czego doszło między tobą a Matosem?
- Do niczego. - Kłamiesz!
Uciekłaś z nim, bo myślałaś, że zdradzam cię z Anną.
Trzeba było mi powiedzieć, że masz brata bliźniaka.
[szydząc] Brata?
Tego, który mi powiedział, że byłaś w ciąży?
Chciałam chronić rodzinę.
Wiedziałam, co byś zrobił,
gdybyś się dowiedział, że straciłam dziecko.
Nie chciałam być przyczyną kolejnej wojny.
[łamiącym się głosem] Nie miałaś prawa ukrywać tego przede mną.
- To było moje dziecko. - Nasze.
Straciliśmy je przez twoich wrogów.
- [wrzask] - [brzęk tłuczonego szkła]
[szeptem] Przeze mnie.
[niepokojący dźwięk]
[brzęk tłuczonego szkła]
- [dźwięki cichną] - [głośny oddech Laury]
[niepokojący dźwięk narasta]
- [dźwięk cichnie] - [trzaski z kominka]
- [niepokojący dźwięk narasta] - [łkanie]
Zaczekaj chwilę.
Posprzątam to.
[niepokojąca muzyka]
- [muzyka cichnie] - [trzaski z kominka]
[Massimo wzdycha]
[w oddali śpiew skowronków]
[nastrojowa muzyka – piosenka „Choose” Iana Scotta]
[pozostałe dźwięki cichną]
[dyszenie]
Boże, ale zrobiłaś się mokra.
- [Laura dyszy głośno] - [piosenka cichnie]
[z oddali śpiew ptaków]
[chlupotanie]
Co jest?
Mhm… Chyba mam kaca.
[Massimo] Kaca?
Nie.
Ukrywasz coś przede mną.
[oddycha niespokojnie]
[w oddali śpiew ptaków, gruchotanie gołębi]
[Domenico i Olga chichoczą]
[niezręczna cisza]
[spokojna, melancholijna muzyka – piosenka „All alone” EMO i Marissy]
[piosenka coraz głośniej – inne dźwięki cichną]
[wciąż ta sama piosenka – nie słychać innych dźwięków]
[piosenka cichnie nieco]
[jęk zawodu]
- [po włosku] Przykro mi, mistrzu. - [dzwoni telefon]
Wisisz mi rewanż.
Tak?
[Massimo] Że co?
Jak to? [z oburzeniem] I teraz mi to mówisz?
[agresywnie] Masz to natychmiast załatwić. W dupie to mam.
Massimo, co się dzieje?
Giuseppe jak zwykle coś spierdolił.
Znam cię od dzieciaka.
Takie rzeczy cię nie ruszają.
Albo się starzejesz, albo chodzi tu o coś innego.
- Tommi. - Tak?
Przejdę się.
[wzdycha]
[po angielsku] Cześć, Emi.
Przyjdę dziś do pracowni.
Dziękuję.
[w oddali bicie dzwonów]
[po polsku] Hej! Czy możesz mi powiedzieć, po cholerę tak biegniesz?
Olo, moje małżeństwo jest w dupie, więc stawiam na karierę, tak?
- Chodź! - [ironicznie] Świetnie, no świetnie.
A czy musisz tę karierę na piechotę robić?
[dyszy] Ja zaraz zwariuję!
[spokojna muzyka – piosenka „A thousand things”]
- [po angielsku] Ładne kolory. - Ale zbyt wyszukane.
- To za dużo. - Tak.
[wciąż ta sama piosenka]
- [ta sama piosenka] - [Olga nuci radośnie]
To Michelle, ale on jest bardzo kapryśny.
Bardzo.
Lauro, masz świadomość, ile jest jeszcze roboty?
Dobrze się składa. Będę miała czym zająć głowę.
[po polsku] Widziałaś ten numer?
- [naśladuje odgłos uchodzącego powietrza] - [Laura chichocze]
- [Laura] To jest numer jeden. - O! Super.
A i jeszcze rozszerzone rękawy.
[Olga] Mam! A ta?
[ta sama piosenka]
[piszczy radośnie] Ciao!
Pokaż się. [śmieje się] Cześć!
Siema, mamo Klaro!
- [śmiech] - No! Za mąż wychodzę!
- Gratulacje - [Laura] Mamo, słuchaj…
- Fajna, nie? - Zadzwonię później.
Piękna, piękna!
- [obie przekrzykują się] - [Klara] Całuję! Pa! Pa!
Pa, pa, pa!
No fajnie, pogadałam sobie.
- [wciąż ta sama piosenka] - [nie słychać wypowiedzi]
[piosenka cichnie powoli]
No i tak… fotograf musi być wysoki i przystojny.
Dlaczego? Bo lubię.
Nie robimy zdjęć od dołu,
bo się pojawia Kazimierz. A tego nie chcemy i nie lubimy.
Więc od góry: pach, pach, pach.
No dobra, fotograf może być niski i przystojny, ale wtedy z drabiną.
O! Dziękuję! Grazie!
A potem usiądę na tort moją gołą dupą.
Kurwa, no nie słuchasz mnie!
Słucham cię…
To jaki ma być fotograf?
- Z dupą w torcie. - [śmiech]
[chichocze] Nie wierzę. Nie wierzę.
[Olga wzdycha]
[hipnotyczna muzyka elektroniczna – piosenka „Addictions”]
[po włosku] Massimo, chodźmy.
Złapię cię później.
[muzyka narasta – nie słychać innych dźwięków]
[muzyka cichnie nieco]
[Massimo] Na kolana.
[muzyka narasta]
[zniekształcone, niepokojące dźwięki]
[muzyka narasta]
[zniekształcone, niepokojące dźwięki]
[piosenka urywa się]
[rytmiczna muzyka – piosenka „Control”]
[słychać tylko piosenkę]
- [Laura, po włosku] Dzień dobry. - Proszę pani!
[stanowczo] Później, później.
[wciąż ta sama piosenka]
[Emily wzdycha cicho]
[po angielsku] Nie wiedziałam, że przyjdziesz dziś tak wcześnie.
[po angielsku] Widzę.
Moja nowa muza.
Liczę na jakieś efekty tej inspiracji.
[piosenka powoli cichnie]
- [Olga wrzeszczy radośnie] - [Laura wzdycha]
[po polsku] Czytałaś maila? Czytaj!
[Olga dyszy]
Jedziemy do Portugalii!
[radosne wrzaski]
[po angielsku] Dziewczyny, dziewiąta rano, a wy już pijane.
- Jedziemy do Lagos na targi mody. - [Olga piszczy radośnie]
- Na targi mody. - Tak.
Cudownie.
Patrz.
Gratulacje.
[piszczą radośnie]
[Olga] O!
Przepraszam.
[Olga dyszy] Jestem!
Sorry, ale nie mogłam zostawić mojego amore mio z pełnymi gaciami.
No a teraz… Co stanie się w Lagos, zostaje w Lagos!
[spokojna muzyka – piosenka „On me” EMO i Marissy]
- Oni byli cały czas w rezydencji? - Przez cały dzień, a co?
[smutno] Nie przyszedł się pożegnać?
To się już chyba nie naprawi, wiesz?
[piosenka narasta]
[piosenka powoli cichnie]
Długo jeszcze?
Siadło!
[nastrojowa muzyka – piosenka „Heartbeat”]
[Laura] Stara pijaczko!
[muzyka urywa się]
Co ty chcesz mnie, kurwa, zabić?
Nie no zajebiście wyglądasz.
W tych gaciach chcesz iść ze mną na drinka?
Olo, nie mam siły!
Jutro mamy ważne spotkanie. Chcę się wyspać.
Ja nie wierzę. No po prostu, kurwa, nie wierzę!
- A kto mi mówił… „Zmiana!” - Patrz, co ja teraz zrobię. Patrz! Tak!
- Zmienia się. Normalnie zmartwychwstanie! - Proszę. Leżę.
Czekaj, czekaj. Jak ty to mówiłaś? „Zaczynam żyć”.
No kurwa, jak poetka. Szkoda, że na papierze.
- Wstawaj! Ja nie będę siedziała w pokoju! - Nie, nie!
- Wychodzimy! Masz minutę! Liczę! - Olo!
Sześćdziesiąt!
- Pięćdziesiąt dziewięć! - [przedrzeźnia] Pięćdziesiąt…
- Pięćdziesiąt… - [rytmiczna muzyka]
[rytmiczna, radosna muzyka – piosenka „Mima”]
- [oklaski, radosne okrzyk] - [z oddali niewyraźny głos anonsera]
[wciąż ta sama piosenka]
[Olga gwiżdże]
No ja ci powiem, że jest… grubo.
[Olga chichocze]
- Olo… - Co?
- A ty nie jesteś przypadkiem zaręczona? - [parska]
Przecież ja tylko patrzę.
[w oddali radosne okrzyki i brawa]
Deskę też miał fajną.
[piosenka cichnie]
[Olga] Hej! Drinki.
[po angielsku] Dziękuję.
[po polsku] Kompletnie tego nie kumam.
Jak można się jarać tym, że co chwilę zalewa cię woda i rujnuje ci fryzurę?
- No, w tym jest coś pierwotnego. - Co?
No tylko ty i woda.
Co, kurwa? Ty i woda?
A co ty guru surferstwa jesteś? Stara, stałaś kiedyś na takiej desce?
- No… - Kiedy?
- Raz stałam. - [chichocze]
Tylko bardziej byłam pod wodą niż nad.
[śmieją się]
Tego mogłabym się spodziewać.
[w oddali niewyraźny głos anonsera – coraz głośniejszy]
[po angielsku] Panie i panowie, brawa dla mistrza,
Marcella „Nacho” Matosa!
- Juhu! - [z oddali brawa i okrzyki]
Co?
Olo, musimy stąd iść.
- Pojebało cię? Dopiero co przyszłyśmy. - Musimy wyjść teraz!
Ale o co ci chodzi?
- To on. - Kto?
- Nacho. - Jaki kurwa znowu „Nachos”?
Ten, który zabrał mnie z balu. Nie może mnie zobaczyć.
- Idzie. - Co?
Chyba na nas.
- Jak to na nas? - Nie.
- O, na nas jednak. - Idziemy!
Cicho!
- Idzie z jakąś laską. - Co? Z jaką laską?
- No. Ładna. Długie nogi. Blondyna. - Co?
Całkiem niezła dupa z niej.
- To jego siostra, Amelia. - Co ty, kurwa, siostrę znasz?
- Może matkę i babkę też? - Przestań.
- Olo, muszę stąd uciec! - Cicho! Zasłonię cię swoim ciałem!
Teraz, teraz. Idziesz!
[krzyczy radośnie po angielsku] Uwielbiam surfować!
[po polsku] Szybko, szybko! [krzyczy po angielsku] Brawo!
[Olga chichocze] Nie wierzę, kurwa!
[Laura chichocze]
A teraz chcę usłyszeć wszystko. Każdy, kurwa, szczegół.
[stuknięcie kieliszków]
[radosna, rytmiczna muzyka – piosenka „Mykonos”]
[nie słychać wypowiedzi]
[wciąż ta sama piosenka]
- [piosenka cichnie] - [szum fal]
[nastrojowa muzyka – piosenka „Call my name” EMO i Yolo]
[wciąż ta sama piosenka]
[piosenka powoli cichnie]
O, kurwa!
[odgłos bicia serca]
- [bicie serca cichnie] - [odgłosy miasta]
[rytmiczna muzyka elektroniczna – piosenka „Closer”, Jhn McFly]
- [radosny okrzyk] - [Laura chichocze]
- [szeptem] Olo! Chodź, chodź. - Gdzie? E, Lari. Chodź do baru!
[po angielsku] Poproszę zimne piwko prosto od gorącego barmana.
Najlepsze piwo dla pięknej damy.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
[po polsku] Olo, powiem ci, że ten browar będzie idealnie pasował do twojej kreacji.
Słuchaj, jestem elegancka od godziny. Wystarczy. [śmiech]
- [po angielsku] Lampkę szampana. - Już podaję.
[Olga przedrzeźnia] Szampana!
[po polsku] Co za burżuazja!
- [po angielsku] Proszę bardzo. - Dziękuję.
Pani Torricelli!
Jestem Maria. Pisałyśmy ze sobą. Miło panią poznać.
Mnie również. Mów mi Laura.
Lauro, oprowadzę cię i przedstawię paru osobom.
- To co? - Dobrze.
- [po polsku] Olo, idziesz? - [bełkocze]
[po angielsku] Co tam?
[wciąż ta sama piosenka – innych dźwięki cichną]
- Jeszcze jedno piwko. - Proszę ze mną.
Nie, błagam!
Kochanie, błagam!
[po polsku] Ała, puszczaj! Kurwa mać!
Co to kurwa ma być? [płacze]
[po angielsku] Błagam!
[muzyka narasta]
[po angielsku] Laura? Wyglądasz olśniewająco.
O Boże! Amelia.
O Boże! Skąd wytrzasnęłaś taką sukienkę?
To z nowej kolekcji. Mojej pierwszej.
Nie wierzę.
Jak odzyskam talię, zostanę twoją najwierniejszą klientką.
- Dajesz czadu, dziewczyno. - Dzięki.
Spójrz!
Ładna.
Pasowałaby ci.
Niesamowita.
Piękna.
Chodź.
[muzyka cichnie]
[po polsku] Puszczaj mnie!
[po angielsku] Pani Olgo, proszę przestać.
[po polsku] Vittorio, posłuchaj, sama dojdę do pokoju.
[dyszy z wysiłku] Pani Torricelli kazała mi panią zamknąć w pokoju.
- [po polsku] Co kurwa? To menda jedna! - Proszę.
Niech się pani Tortellini w dupę pocałuje!
Proszę zaczekać.
[ochroniarz] Kurwa!
[rytmiczna muzyka jazzowa]
- [muzyka klubowa] - Cieszę się, że jesteś w dobrej formie.
Martwiłam się o ciebie.
[piosenka „Lovesick”]
Zresztą nie tylko ja.
Brat był cieniem samego siebie.
[wzdycha]
Wiesz, że on nie jest złym człowiekiem?
On po prostu.…
jest lojalny wobec ojca.
To tego nie usprawiedliwia.
Wiem. Gdy się dowiedziałam, nie odzywałam się do niego z tydzień.
Wiem, że cię zranił.
Uwierz mi. Odebrał bolesną lekcję.
Chociaż go wysłuchaj.
[piosenka narasta]
[po angielsku] Zamknij się! Co ty wyprawiasz? Ludzie chcą spać.
[po angielsku] Cześć, kolego. Masz może lokalne piwko?
[mężczyzna] Zamknij się! Próbuję spać.
[w tle wciąż piosenka „Lovesick”, wykonanie: Jhn McFly i Kuba]
[dyszy głośno]
O ja jebię!
Dobra.
[płaczliwie] Taka przyjaciółka.
Sama idzie na dupcingo, a mnie w pokoju zamyka!
O suchym pysku jeszcze!
Zapłaci mi za to!
Dobra, jestem. Jestem!
[z irytacją] No i chuj, i schodów nie ma!
[po włosku] Pomocy!
[po angielsku] Czy ktoś mnie słyszy? Pomocy!
Pani Olgo, proszę wrócić do pokoju. Muszę iść pilnować pani Torricelli.
Nie rozumiesz? Chcę na imprezę! Już!
[po włosku] Cholerne babsko!
- [płacze] - [piosenka urywa się]
[odgłosy świerszczy]
[nastrojowa muzyka – piosenka „Kill this love” Józefiny]
Jak mogłeś mi to zrobić?
Wszystko się układało, aż pojawiłeś się ty.
[piosenka narasta]
Chyba się w tobie zakochałem.
Nic nie mów.
To nie jest mój hotel.
To był błąd.
Ale możemy go naprawić.
[piosenka cichnie]
[odgłos hamulca ręcznego]
[ta sama piosenka – „Kill this love”]
[piosenka cichnie]
Czuj się jak w domu.
[w oddali szum wody]
Skromne lokum.
Wiem.
[Nacho] Chodź.
Pokażę ci coś.
[cichy szum fal]
Ode mnie możesz uciec.
Ale nie uciekniesz od swoich uczuć.
Skąd wiesz, co czuję?
Twoje ciało nie umie kłamać.
Muszę wracać do hotelu.
Zawiozę cię.
Już raz pomyliłeś drogę.
[łagodnie] Nacho…
Potrzebuję czasu.
Dam ci czas, pszczółko.
Będę czekać.
Choćby całe życie.
Może będziesz czekać całą wieczność.
To niczego nie zmieni.
Torebka.
[nastrojowa muzyka – piosenka „Wallows” Tommy’ego Docherty]
[Laura dyszy cicho]
Jesteś pewna?
Lauro, myślisz, że chcę tylko…
[piosenka narasta]
[Laura wzdycha]
Będę cię kochał.
Będę cię chronił.
Nigdy… cię… nie skrzywdzę.
[Nacho] Chcę widzieć…
[Laura, szeptem] Co?
[piosenka narasta – nie słychać innych dźwięków]
- [Laura jęczy głośno] - [Nacho dyszy]
Właśnie to.
Chcę cię oglądać bez końca.
[piosenka narasta – nie słychać innych dźwięków]
[piosenka cichnie]
[szum wody]
[spokojna, nastrojowa muzyka – piosenka „Hey” Marissy]
[piosenka narasta]
[ta sama piosenka]
Martwisz się.
[piosenka urywa się]
Massimo na pewno się wściekł, że nie było ze mną kontaktu.
Jeśli nie chcesz, nie musisz wracać.
Tak byłoby najprościej, ale…
Lauro…
Nie jestem jak on.
Do niczego cię nie zmuszam.
Zawsze będziesz mieć wybór.
Dlatego uratowałem mu życie.
Słucham?
- Nie powiedział ci. - Czego?
Anna postrzeliła ciebie zamiast Massimo. Potem wycelowała drugi raz.
Powstrzymałem ją. To ja ją zabiłem.
Uratowałeś Massima.
Czemu?
Bo go kochasz.
Lauro… nie chciałem swojego szczęścia za cenę twojej rozpaczy.
Chcę, żebyś ty tego chciała.
Tak byłoby dla ciebie łatwiej.
Pszczółko, nie musisz ze mną być. Masz wybór.
Wybierz życie u mojego boku.
Zaczekam, aż będziesz gotowa.
[piosenka „Hey” Marissy]
[Laura wzdycha]
[piosenka narasta]
[piosenka cichnie]
[Massimo] Gdzie byłaś?
Na bankiecie.
A potem?
Poszłam na spacer, żeby zebrać myśli.
[ironicznie] Na spacer?
Zebrać myśli?
Ty…
bezwstydna…
kłamczucho!
[szeptem] Massimo…
jestem o krok od rozwodu.
Rozwód?
[Massimo] Co to za…?
[Massimo] Hę?
Z kim rozmawiałaś?
Hę?
Hej, hej! [agresywnie] Mówię do ciebie.
Tamten strzał prawie zabił mnie i nasz związek.
Próbowałam nas ratować,
ale ty wolałeś nurzać się w otchłani cierpienia.
Teraz to ja mam swoją otchłań.
Nie wiem, czego chcę, i jestem w tym sama.
Potrzebuję przestrzeni, żeby zrozumieć, co czuję.
Możesz przestać?
[Massimo] Przestań!
[w oddali odgłosy miasta – szum samochodów]
Spójrz na siebie.
Na mnie.
Nas już nie ma.
Ten biały syf ci mnie zastąpił.
Wychodzę.
Będę dziś spać w pokoju Olgi.
Masz jutro wrócić na Sycylię
i dać mi czas i przestrzeń.
Nie próbuj mnie śledzić.
Lauro!
Kurwa!
[Massimo] Wracam na Sycylię.
Zostawiam ci samolot.
[łka cicho]
[łka coraz głośniej]
[otwieranie drzwi]
[Olga, radośnie] Uu! No powiem ci, że jesteś niezła!
Że udało ci się zamknąć tygrysa w klatce.
O, kurwa!
[wrzeszczy] Czy ciebie pojebało całkiem?
Tracisz głowę dla chujka, które nie znasz,
dlatego, że robi ci się mokro w gaciach na jego widok? No? No i co teraz?
Lari, hmm? Proszę bardzo.
Co, rozbijesz swoje małżeństwo dla niego? Tak? [śmiech] Rodzinę?
[parska] Nie wierzę.
Jeszcze nie wyszłaś za mąż za Domenico, a zachowujesz się jak typowy Torricelli.
I nie pierdol mi tutaj na temat lojalności wobec rodziny.
I co ja mam teraz zrobić, co?
Zaczekać, aż Massimo ogarnie się ze swoimi emocjami
i przypomni sobie, że ma żonę?
Na czyim dobru ci zależy, co? Moim? Czy twoim?
Dajcie mi święty spokój.
Sama muszę się ogarnąć, czego tak naprawdę chcę.
Masz rację.
Przepraszam. Nawet nie zapytałam, jak się czujesz i czy czegoś potrzebujesz.
Lari, spójrz na mnie.
Spójrz na mnie.
Kocham cię.
[Olga wzdycha]
Ja chcę, żebyś szczęśliwa była, dziewczyno.
Cokolwiek postanowisz, to ja cię będę w tym wspierać. Słyszysz?
Martwię się po prostu.
[pociąga głośno nosem] Chodź.
[pociąga nosem]
- Weź, bo cię obsmarkam. - [śmiech]
A pamiętaj. Jedno słowo, a zajebię, kurwa, ich obu.
No i nie wiem, znajdę ci jakiegoś…
takiego spokojnego, grzecznego chłopaka z jakiejś wioski pod Radomiem, co?
- No. [śmiech] - [śmiech]
No co?
Zestarzejesz się spokojnie i umrzesz z nudów.
[śmiech]
[Olga wzdycha]
[śpiew ptaków]
- Maleństwo? [śmiech] - No cześć, tato.
[radośnie] Kochana moja!
Stęskniłam się za tymi naszymi przejażdżkami.
[Klara] Jezu, Laura, coś się stało?
Chryste Panie, ty na motorze przyjechałaś?
Ja nie wiem, ja dostanę zawału.
Ty wiesz, jak nie lubię tych waszych wspólnych eskapad.
Też się cieszę, że cię widzę, mamo.
[Klara chichocze cicho]
Chodź, schabowe mam.
No mnie się nie uprzedza, oczywiście.
Można było, nie wiem, zatelefonować. Powiedzieć: „Tak, będę, przyjeżdżam”.
No, no. Jakoś bym się przygotowała.
To całe życie to jest jedna wielka improwizacja.
Kochanie, możesz nam powiedzieć, co się dzieje?
Jak to? A co się ma dziać? Przyjechałam odwiedzić rodziców.
Twoja mama jest przekonana, że ludzie kupują motocykle,
kiedy przechodzą jakiś kryzys w życiu.
[Klara prycha]
Kochanie, za chwilę są twoje 30. urodziny.
Myślę, że gdyby wszystko było w porządku, spędzałabyś je teraz z mężem.
Świętując rocznicę waszego poznania, no.
- No, o ile mi wiadomo… - Chyba się zakochałam, mamo.
[szum wiatru narasta]
[Klara wzdycha cicho]
- [Klara] Yy… - Ma na imię Nacho.
Kochanie, przynieś mi papierosa.
- Ale umawialiśmy się, że nie palimy, tak? - Proszę cię, przynieś mi papierosa!
Proszę…
[spokojna, melancholijna muzyka – piosenka po angielsku]
[inne dźwięki cichną – słychać tylko piosenkę]
[piosenka cichnie nieco]
Powiedz mi, kochanie.
Gdybyś nie była żoną Massimo, to kogo byś wybrała?
[wzdycha]
No właśnie problem w tym, że nie wiem.
Jeśli odpowiesz sobie na to pytanie, będziesz wiedziała, co zrobić.
A, tak…
[szeptem] Zdradzę ci pewien sekret…
dzięki któremu, jak sądzę, nasze małżeństwo trwa od 35 lat.
[Klara wzdycha]
Pamiętaj. W związku kobieta musi być egoistką.
Jeśli postawisz na własne szczęście,
będziesz robić wszystko, żeby ono trwało, prawda?
Będziesz również dbać o związek.
Mhm!
Ale… tylko taki, który cię nie zniszczy.
Pamiętaj, kobieta, która żyje wyłącznie dla mężczyzny…
wiecznie będzie nieszczęśliwa.
[ze śmiechem] No, a jej mężczyzna razem z nią.
[piosenka cichnie]
[nastrojowa muzyka – piosenka „All I have” EMO i Oskara Cymsa]
[ta sama piosenka]
[niepokojący, zniekształcony dźwięk]
- [w tle wciąż piosenka] - [niepokojące dźwięki]
[niepokojące dźwięki]
[piosenka narasta]
[piosenka cichnie]
[ryk silników]
[nastrojowa muzyka – piosenka „Whole life”]
Dzięki.
- Kawa? - Kawusia. Okej. Tylko ja bez tego.
- Dziękuję bardzo. - Dziękuję bardzo. Smacznego.
Dzięki. Do zobaczenia.
[w tle ta sama piosenka – ciszej]
Dla taty kawa. A dla córeczki?
- Mhm… lemoniada. - Lemoniada.
Czasem znowu chciałabym być tą małą dziewczynką,
którą zabierałeś na lemoniadę.
Dla mnie zawsze będziesz małą dziewczynką.
[piosenka narasta]
[piosenka cichnie]
Lubię spędzać z tobą czas, bo…
przynajmniej bez wyrzutów sumienia mogę się najeść.
- No. - Nie to co z mamą…
- Zauważyłem. - Mhm.
Wiesz co? Są dwie rzeczy, których się nie wypomina kobiecie.
- Jakie? - Tego ile ma lat, i tego ile zjadła.
A tak właściwie to o tym drugim nie słyszałem.
- No a powinieneś był. - Dobra, zapamiętam.
[dzwoni telefon]
Przepraszam.
- Zadzwonię do Olki, bo nie da mi żyć. - Okej.
Widziałaś ją?
Czy wszystko w porządku?
- Jak najbardziej. - Super.
[w tle śpiew ptaków]
[sygnał dzwonienia]
[dzwoni telefon]
Halo? Odbieraj, jak do ciebie dzwonię, bo na zawał zejdę.
- Jezu, Olo, spokojnie. Co się dzieje? - Co się dzieje, kurwa!?
To się dzieje, że Massimo o wszystkim wie, Lari!
Rozumiesz? On wie o tobie i o Nacho.
I zabije ciebie, i mnie, i Bóg wie kogo jeszcze!
No… powiedział ci o tym?
Nie, nie. Podsłuchałam, jak rozmawiał z Domenico.
No ale… Stop. Skąd ty wiesz, o czym oni rozmawiali?
- Przecież ty nie mówisz po włosku. - [śmiech] Chyba ty!
Kurwa, wkurwiało mnie, że nie ogarniam, co gadają, i się nauczyłam.
No dobra… może nie mówię płynnie, ale wszystko rozumiem.
Wiesz, jak będzie „Nacho przeleciał Laurę”?
„Nacho ha scopato Laura”.
[Olga płacze]
No to chyba czas wrócić na Sycylię.
Pojebało cię!? Stara, przecież on wie i jest wściekły!
I chuj wie, co mu strzeli do głowy!
Kurwa, powiedziałam „strzeli do głowy”.
Wolałabym, żeby strzelał do swojej głowy, a nie do mojej, albo twojej.
Olo, dobra, stop. Jeżeli o wszystkim wie, a nic z tym nie zrobił,
to znaczy, że ma powód, tak?
Czy ty, kurwa, słyszysz, co ja mówię?
Massimo nie przełknie zdrady ot tak, rozumiesz?
- Słuchaj. - Kurwa…
Ja nie będę bała się mojego męża, wiesz? I nie będę się przed nim ukrywać.
- [wzdycha] Przylatuję. - [wzdycha]
No nie wiem, jak chcesz.
Ja tutaj ogarniam… akcję ewakuację.
Olu, weź się zrelaksuj. Zapal sobie, dobra?
Co ja, kurwa, robię? Cały czas jaram! Cały czas palę, po prostu.
No pa…
Tato, muszę wrócić na Sycylię.
W porządku.
Ale najpierw musimy wrócić do stołu, bo zamówiłem szarlotkę.
Chodź. [śmiech]
[gwar rozmów, w oddali szum samolotów]
[zapowiedzi po włosku przez głośnik]
- [po włosku] Dokąd jedziemy? - Proszę po angielsku.
Panie Fabio Rossi,
mówiłam wyraźnie, że potrzebuję czasu.
Lauro, przyjeżdżając tu, naraziłem swoje życie
i interesy ojca.
Zawarliśmy pakt z Massimem. Nie możemy wchodzić na jego ziemię.
I wiesz co?
W dupie to mam.
Musiałem cię zobaczyć.
Pszczółko…
Proszę.
Wysłuchaj mnie, a potem zrób, co chcesz.
Tak jak zawsze robisz.
No to jedźmy, panie Fabio Rossi.
Adres znasz.
Robiłeś tam za ogrodnika.
[odgłosy silnika]
Już raz za to przepraszałem.
Zrobię to ponownie.
Chciałeś mi coś powiedzieć.
[Nacho] Dobrze.
Chcę być z tobą szczery.
Gdy cię poznałem,
zrozumiałem, co to znaczyć mieć przyjaciółkę za kochankę.
Nie od razu się zakochałem.
Najpierw cię polubiłem.
Za to, jak się złościsz.
Jak mrużysz oczy.
Za to, że jesteś taka uparta.
Uwielbiam na ciebie patrzeć…
Gdy śpisz.
Gdy uśmiechasz się bez powodu. [cichy śmiech]
Myjesz zęby. Przestępujesz z nogi na nogę.
Chcę wszystkiego.
Chcę odkrywać z tobą świat.
Pokazać ci wschód słońca w Birmie.
Wspólnie medytować na Bali.
Upić się razem w Tokio.
To brzmi głupio, wiem, ale…
Nie wiem kiedy, ale stałaś się całym moim światem.
Nic na to nie poradzę.
Nie mogę bez ciebie żyć…
i nie chcę.
Nie wiem, jak cię przekonać.
Mogę dać ci wszystko.
Cokolwiek poprosisz.
Dziękuję, że znalazłeś w sobie odwagę, by mi to powiedzieć.
Wiem, że nie było ci łatwo.
Ale muszę też pomówić z Massimem.
Nie zniosę dłużej tej sytuacji.
Nacho…
Potrzebuję więcej czasu.
Poczekam.
[śpiew ptaków]
[Olga] Jesteś!
[Olga wzdycha nerwowo]
[po polsku] Dobra. Walizkę spakowałam, ale tylko jedną.
Twoje rzeczy też załadowałam. Ucieczka będzie szybka.
A dlaczego ty, kurwa, nie zadzwoniłaś?
Przecież wysłałabym po ciebie kierowcę.
Olo, miałam fajnego kierowcę.
Serio? Naprawdę to jest teraz idealny moment na to.
O, kurwa!
Pojebało cię?
Ty zapomniałaś, w czym robi twój mąż? [oddycha nerwowo]
Nie no, może jego też na rozmowę weź, co?
Od razu sprawdzę, jak transportować zwłoki do Polski.
[po angielsku] Sto lat!
[po polsku] Boże, jakie to jest smutne. Ty umrzesz w swoje urodziny!
[zapłon silnika]
Wszystkiego najlepszego, Lari!
[odgłosy auta oddalają się]
Jakbyś przeżyła, to ja ci kupiłam torebkę.
W razie czego ja ją będę nosić.
- Olo… - Tak?
Gdzie jest Massimo?
[szeptem] Zszedł na plażę.
- Dobrze, to ja do niego teraz pójdę. - Tak…
Muszę z nim to jakoś załatwić.
A jak wrócę, to opijemy moje zmartwychwstanie, dobra?
[Olga łka]
- No to idę. - Tak.
- Olo… - Tak?
- Sama. - Sama, tak…
[łamiącym się głosem] To ja tu postoję, poczekam.
[dyszy nerwowo]
O kurwa!
Usiądę sobie, poczekam.
Lari sobie sama da radę.
- [szum fal] - [okrzyki mew]
[po angielsku] Massimo…
Musimy porozmawiać.
Pozwól, że zacznę.
Dla mnie ta rozmowa jest trudniejsza.
- Massimo… - Poczekaj.
Muszę powiedzieć ci wszystko teraz. Bo inaczej nigdy tego nie powiem.
Tamten czas odmienił moje życie.
Bo miałem ciebie,
ale też dlatego, że zrozumiałem, czego sam chcę.
Myślałem, że mogę…
Nie chciałem być zły.
Nie mogę sobie wybaczyć tego,
że bałaś się przyjść do mnie po stracie naszego dziecka.
Że zostałaś z tym zupełnie sama.
To zniszczyło mnie…
ciebie…
nas.
Czyli już od dawna wiedziałeś wszystko o Nacho?
Czemu nic nie zrobiłeś?
W dzieciństwie tata czytał mi książkę.
Wciąż pamiętam z niej jedno zdanie.
Wtedy nie zrozumiałem.
Dziś rozumiem.
„Jeśli coś kochasz,
puść to wolno.
Gdy do ciebie wróci, jest twoje na zawsze.
Jeśli nie,
nigdy twoje nie było”.
Miałeś wspaniałego ojca.
Kiedyś też takim będziesz.
[Massimo wzdycha]
[spokojna, nastrojowa muzyka – piosenka „Angels” Michele Morrone’a]
Wróciłaś, mała?
[piosenka narasta – pozostałe dźwięki cichną]
[wciąż ta sama piosenka]
[piosenka cichnie]
[nastrojowa muzyka – piosenka „Someday” EMO]
[piosenka cichnie]
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka